- Co si
ę stało!? Zjedz coś. - Mamo, nie jestem głodny, uderzyłem się w skrzynkę. - W skrzynkę!? Zupę zjedz talerz gorącej, pomidorowa, przynajmniej dobra. - Mamo, nie chcę zupy na listy, chcę z mamą porozmawiać. - Na listy, możesz rozmawiać i jeść. - Mamo, nie chcę jeść, nie dokończył
em dziś lekcji, mamo. - Dokończysz kiedy indziej, zjesz. Jak nie dokończyłeś!? - Bo pierdzieli... - Nie mów tak! - Pyrkali. - Nie mogłeś im czegoś powiedzieć? - Co powiedzieć? Komu? - Ja bym im powiedziała! - Mama ma na wszystko recepty, z którymi człowiek nie wie co ma robić! Po każ
dej radzie mamy czuje się jeszcze gorzej. Wyszedłem dziś w środku z lekcji! - Taka praca dobra. - Zła! - Lubisz ją. - Nienawidzę... - Gdybyś nie odszedł z uczelni już byłbyś profesorem. - Nie, byłbym naukowcem. - Więc nie wiem jak Ci pomóc... Jedz! Może mało soli? - Musze odpocząć
mamo, odpocząć na dobre... - Jasne, że odpocząć. - Mama mnie wcale nie słucha! - Oczywiście, że słucham odpocząć. Możesz teraz. - Właśnie o to chodzi że nie mogę, bo nie potrafię odpoczywać. - To już nie wiem... albo pieprzu trochę, pieprz nie dobrze na nerki. - Jestem taki zmę
czony. - Jasne, że zmęczony, połóż się trochę. Czym jesteś zmęczony, znowu!? - Wszystkim, sobą, życiem... - Życiem!? Jesteś młodym człowiekiem jeszcze! - Mam czterdzieści dziewięć lat! Siedem razy siedem. - Czterdzieści dziewięć lat! Ja mam siedemdziesiąt lat, dziesięć razy s
iedem. Całe życie masz jeszcze przed Tobą... Gdybym ja miała życie przed sobą... - Ale mama już miała życie przed sobą! Też nie będę miał dwóch żyć! - Zupa Ci wystygnie... Musisz je tak skrobać, bo jest zmarznięte, się lepiej rozsmaruje! - Dobrze mamo, skrobie... Zawsze skrobię
i zawsze słyszę, że trzeba skrobać! Ja już tego nie mogę słuchać! - Chciałam tylko powiedzieć, że trzeba skrobać, bo zmarznięte. Zrób sobie górne światło! - Mamo, robię sobie takie, jakie potrzebuję. - Ale mnie to nie przeszkadza. - Ale tu chodzi o mnie! Nie o mamę! Dziesięć ty
sięcy razy powtarzałem mamie, że nienawidzę górnych świateł! - Pierwsze słyszę! - Bo mnie mama nigdy nie słucha! - Zawsze Ciebie słucham. - Nigdy! Mam wrażenie, że ani jednego zdania które, przez całe życie! Słowa jednego! Kiedykolwiek! Nie słuchała mama mojego. - Odkaziłeś to c
hociaż? Jedz Ci zupa stygnie! - Tak, tak, neomycyną... Zupa! Zupa! Zupa!

See more videos uploaded by martiusb